من کنت مولا فهذا علی مولا

هفت بند آسمان محکم شد؛ از آن روزى که تو بر فراز غدیر ایستادى و دستت، ستون مشیّد عرش، رو به پروردگار، بالا رفت
تاریخ، از پیچ و خم سالیان و از پس خواب سر در گریبانش گردن کشید، تا جبل النور ولایت را ببیند و شانه هاى نخست امامت را بشناسد و خدا، با تو، با غدیر تو دینش را کامل کرد و نعمت هایش را بر مومنینِ آخرالزمان، تمام
این رداى عصمت، این خلعت موزون امامت، چه برازنده است بر قامت خیبرشکن تو
این بزم شادمانى و تبریک، این عید مودّت و سرور، چه شکوهى دارد در پاى دامان تو

حلول عید ولایت و امامت، عید تکمیل دین و تتمیم نعمت بر مسلمانان عالم تهنیت باد